Wstęp

Szanowni Państwo,

Problem leczenia odleżyn istotnie narasta. W Polsce na rany przewlekłe cierpi blisko pół miliona ludzi a w związku z naszą sytuacją demograficzną i starzeniem się społeczeństwa, wszystko wskazuje na to, że sytuacja ulegnie dalszemu pogorszeniu. Kliniczne leczenie ran przewlekłych jest praktycznie niedostępne. Odleżyna jest obecna na większości oddziałów szpitalnych ale nie ma dostępnego, który powszechnie specjalizuje się w jej skutecznym leczeniu (brak dostosowanych procedur NFZ). Koszty społeczne i ekonomiczne są problemem chorych i ich najbliższych. Z powodu unieruchomienia, inkontynencji i często cuchnących odleżyn chorzy przedwcześnie odchodzą z życia towarzyskiego, przechodzą na renty i izolują się od rodziny. Niewielkie zainteresowanie chorym z odleżyną ogranicza z nim współpracę, wpływa negatywnie na skuteczność procesu leczenia i znacznie go opóźnia. Istnieje pilna potrzeba odgórnego, kompleksowego spojrzenia na problem odleżyny jako na problem społeczny. Właściwym wydaje się utworzenie, kompleksowego systemu sprawnej specjalistycznej opieki ambulatoryjnej, opartej na wyspecjalizowanych pielęgniarkach i lekarzach. Koszty dalszej bezczynności będą jeszcze większym, naszym zmartwieniem.


Szpitale nie istnieją bez łóżek a każde łóżko posiada materac, którego powszechne wypełnienie stanowią pianki poliuretanowe o przypadkowej gamie właściwości fizykomechanicznych o nieokreślonym: komforcie, skuteczności profilaktycznej i bezpieczeństwie pacjenta. Każdy proces leczenia ran jest długotrwały i wymaga wsparcia sprzętem medycznym, którego poziom zaawansowania wynika z przewidywanej intensywności oraz okresu terapii. Moje wieloletnie kontakty ze szpitalami obrazują poziom wiedzy ich personelu medycznego, która często w zakresie materacy nie jest dostateczna a podstawowe pojęcia, parametry i właściwości są mylnie używane. Aby właściwie dobrać sprzęt medyczny trzeba dysponować zarówno wiedzą medyczną jak i szczegółową wiedzą techniczną. W Polsce nie określono żadnych wymagań ani norm dla materacy szpitalnych oraz nie kształci się specjalistów z zakresu doboru sprzętu medycznego, dlatego możliwość zdobycia profesjonalnej wiedzy i wsparciaw tym zakresie nie jest powszechna tylko przypadkowa.
W ostatnich kilku latach technologiczny rozwój instrumentarium laboratoryjnego stworzył nowe możliwości analityczne w zakresie fizjologii oraz biomechaniki. Najnowsze opracowania dotyczące prewencji i terapii odleżyn racjonalnie wytłumaczyły, uzasadniły i wskazały jakich działań należy unikać i jak najskuteczniej wspomagać procedury medyczne.

z wyrazami szacunku

mgr reh. ruch. Rafal Krutul